انصافن خیلی خوشگل و تودل برو بود

همه هم دوسش داشتن

حبیب آقا که بدون استثنا هر وقت می دیدش، یه شیش هفتا ماچ محکم می چسبوند رو صورتش:

اللهم (ماچ) سل الا (ماچ) مهمد (ماچ) وال ... مهمد ... وجّل ... فرجم!!

حتا خانوما هم تا همین چار سال پیش، قربون صدقه و ماچ و بوسشون به راه بود!

طاهره خانوم می گفت:

پسر، تا پشت لبش سبز نشده...تا صداش خرکی نشده، محرمه!!

رفیقا هم که دیگه نگو...جون می دادن براش

.

.

.

خبر رو از چند روز پیش، همه می دونستن؛ ولی جنازه تازه رسیده بود

میگفتن: غوّاصا هم هر چی گشته بودن، فایده نداشته...بعد سه روز کنار ساحل پیدا شده

.

.

بوی گندش حال آدم رو به هم می زد

سیاه سیاه بود...عین زغال!

بد جوری هم باد کرده بود؛ اونقدر که پیش خودم گفتم: توی قبر جا نمی شه!

یه طرف صورتش، انگار که محکم به صخره ای چیزی خورده باشه، اصلن متلاشی بود

متلاشی بود و غرق مگس!

کسی جلو نمی رفت

بوی گندش حال آدم رو به هم می زد

نمی دونم این بار چندم بود که آمیرزا می گفت:

چارتا جوون "یاعلی" بگن، جنازه رو بیارن تو، ما مشغول بشیم

کسی جلو نمی رفت

بوی گندش...

.

.

پیرمرد، آستینا رو زد بالا و خودش راه افتاد طرف جنازه

خجالت کشیدم...

با دست، محکم دماغم رو گرفتم و ابروهام رو گره زدم به هم و منم راه افتادم

دوتایی بالا سر جنازه نشستیم

داشتم بالا می آوردم...

.

سرش رو آورد نزدیک

با چشم به جنازه اشاره کرد و آروم گفت:

خوب نیگا کن پسر حاجی

"غیبت"  یعنی همین!